مصطفى النوراني الاردبيلي

400

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

مشخصات : روى درختان بلوط ، نم‌دار و راش زندگى مىكند . از آمادو مانند اسفنج براى شستن زخمهاى دردناك استفاده مىشود و براى جلوگيرى از خونريزى مفيد است . اگر در محل بريدگى زخم كه خون در آن در جريان است بگذارند ، خون فورا قطع مىشود . خواص - كاربرد : آن را مسهل بلغم و سودا توأما مىدانند و براى باز كردن گرفتگىهاى كبد و كليه توصيه مىنمايند و اگر 5 - 4 گرم آن با آسارون و عسل سرشته و خورده شود ، براى خرد كردن سنگ كليه و مثانه مفيد است . « 2 » غازياغى اگر غازياغى را به شكل ضماد روى پستانهاى مادران شير ده بگذارند ، شير آنها را زياد كرده و به جريان مىاندازد . « 1 » دم‌كرده و جوشانده 30 تا 60 گرم غازياغى خشك در يك ليتر آب در بيماريهاى رماتيسم ، نقرس و كبدى مصرف آن تجويز مىگردد . « 2 » اگر برگهاى تازه غازياغى را كوبيده و با نمك يا سركه مخلوط كنند و آن را بپزند و روى محل بواسير بگذارند ، فورا درد آن را ساكت مىكند . « 3 » كوبيده شده برگهاى تازه غازياغى كه بانمك مخلوط شود ضمادى را تشكيل مىدهد كه براى زخم و سوختگى و جراحات سخت جلدى مفيد است . « 4 » سى تا چهل گرم غازياغى را اگر در يك ليتر آب دم كرده و صورت و گردن و دستها را با آن بشويند بهترين محلول شستشو براى زيبايى و لطافت پوست است . برگهاى تازه غازياغى را اگر بكوبند و روى محلّ گزيدگى حشرات بگذارند ، سوزش

--> ( 2 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 348 ؛ محيط اعظم ، ص 328 . ( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 155 . ( 2 ) - همان ، ص 154 . ( 3 ) - همان ، ص 155 . ( 4 ) - همان .